სტუმართმოყვარეობის ფილოსოფია
კავკასიაში არსებობს გამოთქმა, რომელიც მთელი ერის მორალური კომპასია: „სტუმარი ღვთისაა.“ საქართველოში ეს არ არის უბრალოდ სუვენირულ სუფრებზე ამოქარგული ანდაზა; ეს არის ცხოვრებისეული ფილოსოფია, რომელიც განსაზღვრავს ყოველდღიურობის რიტმს. თბილისში ჩამოსული მოგზაურისთვის ეს სითბო საგრძნობია იმ მომენტიდან, როდესაც თვითმფრინავი დაეშვება.
ევროპისა და აზიის გზაჯვარედინზე მდებარე საქართველო ფარული მარგალიტიდან მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე მიმზიდველ მიმართულებად იქცა. თუმცა, ბევრი განვითარებადი ადგილისგან განსხვავებით, რომლებმაც დაკარგეს თავდაპირველი ხიბლი, საქართველომ შეინარჩუნა თავისი ავთენტურობა.
თბილისი: მრავალშრიანი ისტორიების ქალაქი
დედაქალაქი თბილისი არქიტექტურული თხრობის ქაოსური და ქარიზმატული მასტერკლასია. აქ საბჭოთა მოდერნისტული ნაგებობები სპარსული სტილის გოგირდის აბანოებისა და ფუტურისტული შუშის ხიდების გვერდიგვერდ თანაარსებობს. როგორც იუნესკოს წინასწარ სიებშია აღნიშნული, ქალაქის ხიბლი მის მრავალფეროვან, მულტიკულტურულ ურბანულ ქსოვილშია.
სოლოლაკის ლაბირინთულ ქუჩებში სეირნობისას თიხის თონეში გამომცხვარი შოთის პურის სურნელი გცემთ. მთავრობის მიმდინარე ინიციატივები ისტორიული ფასადების აღდგენისა და „იტალიური ეზოების“ შენარჩუნების მიზნით — სადაც მეზობლები დღემდე იზიარებენ ჭორებსა და სარეცხის თოკებს — მეტყველებს ვალდებულებაზე, არ დავუშვათ „ოვერტურიზმის“ მიერ ქალაქის გაუცხოება.
ღვინის აკვანი
საქართველოს გასაგებად, უნდა გესმოდეთ მისი ურთიერთობა ვაზთან. მაშინ, როცა საფრანგეთი და იტალია ხშირად დომინირებენ გლობალურ საუბრებში, საქართველო მეცნიერულად დადასტურებულ „ღვინის აკვნის“ ტიტულს ატარებს.
„ღვინო აქ უბრალოდ ინდუსტრია არ არის; ეს მიწის სისხლი და კულტურის გულია.“
მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის მიერ გამოქვეყნებული არქეოლოგიური მტკიცებულებები ადასტურებს მეღვინეობის 8000-წლიან ტრადიციას. ევროპული მეთოდებისგან განსხვავებით, ტრადიციული ქართული ღვინო ყენდება ქვევრში — მიწაში ჩაფლულ თიხის ჭურჭელში. ეს მეთოდი, რომელიც იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია, გვაძლევს ქარვისფერ ღვინოებს მდიდარი ტანინებითა და ყვავილოვანი არომატით, რაც თანამედროვე გემოვნებას ყველაზე სასიამოვნო ფორმით იწვევს.
უსასრულო სტუმარმასპინძლობა და სუფრა
ქართული გამოცდილების გვირგვინი სუფრაა, რომელსაც თამადა უძღვება. სწორედ აქ იგრძნობა კულტურის ემოციური სიმძიმე ყველაზე ღრმად. ეს არის პოეზიის, ფილოსოფიისა და ღვინის სმის ორგანიზებული რიტუალი.
როდესაც საქართველომ 2023 წელს ITB Berlin-ს უმასპინძლა, მან წარადგინა სლოგანი „უსასრულო სტუმარმასპინძლობა“. ეს არ იყო უბრალოდ მარკეტინგული ფრაზა; ეს იყო დაპირება. კამპანიამ ხაზი გაუსვა, რომ მიუხედავად ინფრასტრუქტურის მოდერნიზაციისა, სტუმრის მიმართ პატივისცემის უძველესი კოდექსი ხელუხლებელი რჩება.
სადაც მთები ცას ეხება
სუფრის მიღმა, ლანდშაფტი მოკრძალებას ითხოვს. კავკასიონის ქედი ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე დრამატულ პეიზაჟებს გვთავაზობს.
ჩრდილო-დასავლეთით, სვანეთში, შუასაუკუნოვანი ქვის კოშკები გუშაგებივით დგანან ისეთი მწვერვალების ფონზე, როგორიც შხარაა. აღმოსავლეთით კი, ყაზბეგში, გერგეტის სამება მიწასთან სულიერ კავშირს ქმნის. უშგულის მყინვარებზე ლაშქრობა თუ მარტვილის კანიონების დათვალიერება ბუნებასთან მყისიერ და მყარ კავშირს ამყარებს.
წყაროები: PNAS, UNESCO და GNTA-ს ოფიციალური ანგარიშები.
